Српски рјечник

доку́чити, до̀ку̑чи̑м, v. pf. 1. vide дохватити. 2. што памећу докучити, begreifen, capio.

Речник говора Прошћења

доку́чити, до̀кӯчӣм — дохватити. — Докучи нечим грану да уберемо шљива. Ако те докучим у руке, истући ћу те.