/ у̏хо / изр. спа̏т с у̏ха на̏ ухо не спавати добро у очекивању нечега или иначе. – Спо̑ сан с у̏ха на̏ ухо све̏ у стра́ху да те не́ћу чу̏т ка(д) за̀куца̄ш. хи̏тат (у̀хитит) за̏ уши каже се за јако вино које опија. – Ви́но ме је у̀хитило за̏ уши. наћу́лит у̏хо (у̏ши) ослушкивати, настојати нешто добро чути. – Кад о̑н на̀ћӯлӣ у̏ши, ни̏шта му нѐ може прома̀кнут. – Ти̏хо гово̀ри, јер је о̀на̄ на трава̀тӯри наћу́лила у̏ши. ѝмат до̀бро (сла̏бо) у̏хо имати (немати) способност за нешто, нпр. за неки посао или наслутити корист од нечега и сл. – И̏ма̄ о̑н до̀бро у̏хо, зна̑ ђе̏ се мо̏же зара́дит. – И̏ма̄ш ти̑ сла̏бо у̏хо за̀ те̄ по̀сле. не́мат у̏ха; ѝмат до̀бро у̏хо имати или немати слуха за музику. – Ка̏ко ће пје̏ват кад не̑ма̄ у̏ха! – Сѐстра му и̏ма̄ до̀бро у̏хо.