Српски рјечник

1. са̏н, сна̏, m. 1. der Schlaf, somnus. 2. der Traum, somnium.
2. са̏н, а, о, adj. vide санан.

Речник косовско-метохиског дијалекта

са̑н и са̏н, са̏на м. 1. а) Не̏каки ме са̏нови, буди бо̑г с нама, напа̏ли.Рђа̏ве са̏нове сни̑вам.2. б) У са̑н се не сни̏јо (каже се кад се помене у разговору неки немили покојник).Све што збо̏ри са̑н.До̏шло гу на са̑н (тј. сањала).У В. 1. са̏н, сна̏ м.

Речник дубровачког говора

са̏н, а, придј. поспан.Са̏на је о̀на, за̀то̄ пла̏че̄.
/ са̏н / иза̀ сна бунован.Она̀ко̄ иза̀ сна није́сан зна̏ла нѝ ђе сан, ни ко̀ ме то̑ зо̀ве̄.

Речник говора Прошћења

са̑н, са́на, м.округла цинкана посуда слична лавору.Успи варенику у сан.